Voorvoetklachten

Terug naar overzicht lichamelijke klachten.

Mortonese neuralgie

Een Mortonse neuralgie is een zenuwbeknelling tussen twee middenvoetsbeentjes. De beknelde zenuw raakt hierdoor geïrriteerd. Meestal betreft het de zenuw tussen het 3e en 4e middenvoetsbeentje, soms ook tussen het 2e en 3e middenvoetsbeentje. Wanneer de zenuw erg geïrriteerd is, kan hij opzwellen waardoor de kans groter wordt om tussen de middenvoetsbeentjes klem te komen zitten. Het probleem ontstaat vaak op deze plek omdat hier twee zenuwbanen samen komen. Waar deze twee zenuwen samenkomen, is de zenuw dikker in doorsnede dan de andere zenuwen die naar de tenen gaan. Ook ligt de zenuw in het onderhuidvetweefsel, net boven het vetpolster van de voet, dichtbij de arterie en venen (bloedvaten). Boven deze zenuw ligt een dik ligament (band) die de middenvoetsbeentjes bij elkaar houdt. Dit ligament is erg sterk en vormt het dak boven de zenuw. Het grondoppervlak drukt, bij elke stap, van onderuit tegen de verdikte zenuw en het dikke ligament geeft een druk naar beneden. Dit veroorzaakt compressie van de zenuw in de smalle ruimte tussen de middenvoetsbeentjes.

022

Ontstaan

De oorzaak van deze aandoening kan velerlei zijn. Vaak is een afwijkende voetstand debet aan het begin van de klachten, dit uiteraard in combinatie met de belasting en activiteiten die ondernomen worden. Verschillende activiteiten, zoals rennen, tennis, voetbal of het gebruik van strak zittende schoenen of lopen op hoge hakken, kunnen neuralgische (zenuw) klachten veroorzaken.

Klachten

De symptomen in de beginstadia van de klacht worden voornamelijk gekarakteriseerd door acute perioden van pijn in de voorvoet met uitstralende pijn naar de tenen. De pijn treedt bijna altijd plotseling op tijdens lopen/sporten en heeft het karakter van kramp of een snijdende pijn. Het uittrekken van de schoen en het masseren van de voet bezorgt de meest snelle verlichting van de klachten. Op den duur komen de pijnperioden steeds sneller voor en deze houden langer aan. De klachten verdwijnen niet meer zo snel door het uittrekken van de schoenen of massage. Op den duur kunnen zenuwverdikkingen (neuromen) zo dik worden dat het onmogelijk wordt om zonder pijn schoenen te dragen en wordt de pijn chronisch.

Podotherapie

Bij de behandeling in de acute fase is het belangrijk om de overdruk op te heffen en te zorgen dat de zenuw weer "vrij" komt te liggen. Dit kan door middel van taping, een podotherapeutische inlegzool en/of een teenorthese. Een passend schoenadvies is voor de therapie van essentieel belang.
Bij chronische klachten is het medisch gezien mogelijk om een injectie met corticosteroïden te geven of een chirurgische ingreep waarbij de zenuw of de verdikking verwijderd wordt. Indien dit noodzakelijk is, wordt u hiervoor terug verwezen naar uw huisarts.
023Sesamoïditis

De meeste botten van het menselijke lichaam zijn met elkaar verbonden door gewrichten. Er zijn er echter een paar die niet aan deze regel voldoen. Deze staan in contact met pezen of zijn door spieren ingekapseld. Dit zijn de sesamoïdes. De knieschijf (patella) is het grootste sesamoïde. Twee andere hele kleine sesamoïdes (sesambeentjes) bevinden zich aan de onderzijde van de voet bij het gewricht van de grote teen. Ze zorgen voor een glad oppervlak waarover de pezen kunnen glijden, tevens helpen ze de pezen om meer spierkracht te kunnen ontwikkelen. De sesamoïdes in de voorvoet zijn ook van dienst bij het dragen van het lichaamsgewicht. Net als andere botten kunnen de sesamoïdes breken. De pezen in de omgeving van de sesamoïdes kunnen geïrriteerd of ontstoken raken. Dit noemen we sesamoïditis en is een vorm van een peesontsteking. Dit komt o.a. veel voor bij balletdanseressen, hardlopers en volleyballers.

Symptomen

De pijn is geconcentreerd onder de grote teen ter hoogte van het gewricht van de grote teen. Bij sesamoïditis ontwikkelt de pijn zich geleidelijk en bij een breuk (fractuur) ontstaat deze acuut.
Zwelling kan, maar hoeft niet aanwezig te zijn en het buigen en strekken van de grote teen kan lastig en pijnlijk zijn.

Behandeling

De behandeling van sesamoïditis is meestal conservatief, dwz. zonder ingrijpende maatregelen, zoals een operatie. De activiteit/belasting, die de klachten veroorzaakt heeft, dient gestaakt te worden.
Bij een ontstekening kan de aangedane plaats gemasseerd worden met ijs. Plaats ijs nooit direct op de huid, maar door middel van een ice-pack of ingepakt in een handdoek.

Podotherapeut

De podotherapeut zal middels een onderzoek kijken of er biomechanische oorzaken aanwezig zijn in de voeten en de onderste extremiteiten die de druk op de grote teen verhogen. De therapie zal bestaan uit de vermindering van de druk op het gewricht van de grote teen (drukvrij leggen) middels een zooltherapie of het direct ontlasten middels taping of vilttherapie. Een fractuur van een sesamoïde zal in veel gevallen met een gipsverband behandeld moeten worden.

Jicht

Jicht is een van de meest voorkomende vormen van artritis, ook wel ontsteking van het gewricht genoemd. In de meeste gevallen betreft het gewricht van de grote teen, maar het kan ook in andere gewrichten voorkomen. Jicht begint meestal acuut en 's nachts. Binnen twaalf tot vierentwintig uur is er meestal zware pijn en zwelling in het gewricht.

Symptomen van jicht

Jicht komt meestal bij één gewricht per keer voor, soms twee. Meestal in de voeten of enkel. Het gewricht  van de grote teen is de meest voorkomende plek waar jicht voorkomt. Als er geen behandeling is verdwijnt de jicht meestal in een paar weken. Na de eerste aanval kan het soms maanden of zelfs jaren duren voordat er weer een jichtaanval komt. Gedurende de loop van de tijd komen de aanvallen vaker voor en worden ernstiger en kunnen ook in meerdere gewrichten voorkomen. Zonder behandeling kunnen er chronische symptomen ontwikkelen met progressieve botschade. Jicht komt meer voor bij mannen en zelden bij vrouwen, maar bij vrouwen na de overgang komt jicht juist weer heel veel voor. Jicht is zeer pijnlijk. Het gewricht zet op en de huid rond het gewricht ziet er glanzend uit.

024

Oorzaken

De oorzaak van jicht wordt gezocht in het vormen van urinezuurkristallen in het gewricht. Deze vorming is een natuurlijk proces. Als er een te hoog niveau urinezuurkristallen vormt wordt dit hyperuricaemia genoemd. Urinezuur wordt meestal opgelost in het bloed, maar met een hoog niveau urinezuur kunnen zich kristallen vormen op de botten. Deze kristallen veroorzaken een acute ontsteking welke jicht veroorzaakt. Naast hyperuricaemia zijn er nog andere oorzaken welke jicht kunnen veroorzaken.

  • Sommige mensen hebben van nature een hoger niveau aan urinezuren.
  • Obesitas (zwaar overgewicht).
  • Hoog alcoholgebruik.
  • Voedsel met een hoog purinegehalte (purine wordt afgebroken tot urinezuur).
  • Sommige medicijnen voor het behandelen van hoge bloeddruk.
  • Mensen met een nierziekte hebben ook een hoger risico.

Podotherapie

De behandeling van de podotherapeut bestaat uit het ontlasten het ontstoken gewricht, dit uiteraard na biomechanisch onderzoek. Naast schoenadvies bestaat de behandeling meestal uit het aanmeten van voetortheses.